Będziesz wracał z Sylwestra, gdy ludzkość wykona kolejny wielki krok w eksploracji Kosmosu

Za niecałe 23 godziny Sonda New Horizons przeleci obok najdalej położonego obiektu planetarnego w naszym Układzie Słonecznym jaki dotychczas badano. Ultima Thule jest oddalona od Ziemi o 6,4 mld kilometrów.

Sonda New Horizons minie Ultima Thule dokładnie 1 stycznia 2019 roku o godzinie 5:33 (GMT). Dziś wieczorem NASA przeprowadzi konferencję prasową , na której zaprezentuje pierwsze zdjęcia obiektu wykonane podczas zbliżania się sondy. Będą one o miały małą rozdzielczość. Zdjęcia o wyższej rozdzielczości mają być przesłane przez sondę 2 stycznia 2019. Chętni mogą też śledzić transmisję z wydarzenia na NASA TV

Sonda New Horizons przeleci w odległości zaledwie 3500 kilometrów od powierzchni obiektu po przebyciu 6,4 mld kilometrów. Pokonanie tej ogromnej odległości zajęło sondzie New Horizons wiele lat. Misja rozpoczęła się w styczniu 2006 roku.

Sonda New Horizons porusza się z ogromną prędkością 51,500 km/h czyli przebywa codziennie 1,2 mln kilometrów. Przy tak dużej prędkości zderzenie z jakimkolwiek obiektem, nawet wielkości ziarenka ryżu, spowoduje zniszczenie sondy. Tak bliski przelot koło Ultima Thule zwiększa oczywiście ryzyko napotkania tego typu drobin kosmicznej materii ale oznacza, iż zdjęcia jakie wykona będą w wyjątkowo wysokiej rozdzielczości.

Ultima Thule, (486958) 2014 MU69, to obiekt Pasu Kuipera, tzw. planetozymal. Szacuje się, że Ultima Thule ma około 25 km średnicy. Obiekt został odkryty w 2014 roku przez teleskop kosmiczny Hubble`a. Prawdopodobnie ma wydłużony kształt, a nie wykluczone, że są to dwa krążące wokół wspólnej osi obiekty.

Naukowcy sądzą, że kosmiczna materia budujące obiekty znajdujące się w tej części Układu Słonecznego są zbliżone swym składem do tych z jakich powstawały planety układu 4,6 mld lat temu. Oznacza to, iż Ultima Thule jest formą „kosmicznej skamienieliny” z której można będzie dowiedzieć się wile na temat tego jak ewoluował Układ Słoneczny.

Naukowcy nie mieli świadomości istnienia Pasu Kuipera aż do 1990 roku. Składa się on z miliardów małych obiektów, takich jak komety i milionów tego samego typu co Ultima Thule zwanych planetozymalami, które stanowią zalążki planet.

Share